Esther & Pieter-Bas op Belize slot. Tweet

De volgende ochtend lopen we om 6 uur de steiger op. Abby is al bezig de boot klaar te maken. Handen worden geschud en plannen worden gemaakt. We zullen eerst nogmaals proberen om een permit te verleiden, vervolgens gaan we achter de bones aan en als de zaken positief zijn gaan we nog op zoek naar een tarpon. We nemen plaats in de boot en gaan op pad.

Na een korte rit komen we op een veelbelovende plek. Hier zit vaak veel permit volgens abby. Na even getuurd te hebben roept Abby, big school of permit eleven o’ clock 200 meters. Even zie ik het niet maar dan verschijnen de rimpels ook op mijn netvlies, wat een machtig gezicht. Een groep van zo’n 50 vissen zet langzaam koers onze kant op. De vissen zijn aan het azen en bewegen dus niet zo snel. Abby zegt dat deze vorm van azen de grootste kans op slagen voor ons heeft. De vissen zitten in een school dus er is behoorlijk wat voedselnijd. Langzaam brengt Abby de boot in positie. Dit duurt ongeveer 5 minuten. Gedurende deze tijd wordt de spanning groter en groter. Langzaam wordt er lijn van de reel getrokken. Worden alle zaken nogmaals nagelopen en ga ik klaar staan. Ondanks dat de vissen nu op de grens van het werpbereik zijn wordt me geboden te wachten….aargh… dan roept Abby cast cast!! Ik maak mijn worp. Mijn vlieg land ongeveer 2 meter voor de school. Wait…….wait….. strip…..strip strip…… he’s got it schreeuwt Abby. Langzaam voel ik de lijn strak lopen en zet de haak. Het water ontploft en de vis spuit er van door. Binnen no-time is mijn vliegenlijn verdwenen en ook de backing wordt in vlot tempo van de reel getrokken.


 You’ve got a permit man!!


Shit, it’s a jack, nou ja shit, fantastische vis man


Karakteristieke kop!
Er is nu ongeveer 100 meter lijn uit, dit heb ik nog niet vaak meegemaakt en begin dan ook wat nerveus te worden. Let him go choached Abby me. Langzaam kan ik grip krijgen op de vis en begin ik lijn te winnen. Abby grijnst naar me. You’ve got a permit man. Ik sta vol met adrenaline de vis te drillen, zo voorzichtig mogelijk. Ik heb een permit gonst het door mijn hoofd. Waanzinnig! Als de vis dicht bij de boot is deze bijna uitgedrild. Ik zie een schim en hoor ineens naast me, oh shit…… Wat is er mis schiet er door mijn hooft.. Dan zegt Abby, its a jack man.. Dan komt de vis boven en zie ik een puntgave Jack Crevalle in de oppervlakte liggen. Een fantastische vis. Ik ben er eigenlijk niet minder blij mee. Een fantastische aanbeet, een super dril echter geen permit. Ach het is zoals het is.
Nadat we een aantal mooie foto’s geschoten hebben laten we de vis weer gaan.


Fijne bone
We besluiten de permits te laten voor wat ze zijn en ons meer op de bones te richten. Ik geef aan dat ik lekker wil vissen en mooie aanbeten en actie op dit moment belangrijker vind dan die ene trofee vis. Zo gezegd zo gefaan. Meerder flats worden bezocht en mooie bones worden gefopt. De mooiste is nog wel een stoere 50ger vis. Die ik boven een heel klein flatje tussen twee diepe geulen wist te vangen. De flat was met 2 meter behoorlijk diep. Abby had een bone gespot en gaf mij aanwijzingen waar te gooien. Op deze aanwijzingen plaats ik mijn vlieg die naar mijn mening veel te hoog in het water ligt. Op dat moment zie ik een grijze schim omhoog komen als een forel in een poel en zo mijn garnaal naar binnen zuigen. Ik sla aan en zzzzzzzzzzzzzz .. fantastisch.


Proberen op tarpon

Na een paar uur vissen vraagt Abby of ik het nog op tarpon wil proberen. Hier ben ik wel voor te porren. De motor wordt gestart en we gaan op weg. We varen een behoorlijk stuk naar een diep kanaal dat midden in het flats gebied ligt. Door de harde wind is het water behoorlijk melkachtig gekleurd wat het spotten van vis er niet makkelijker op maakt. We ankeren de boot en wachten. Dat is hier het spelletje. Er komen hier, als het goed is met enige regelmaat grote tarpons voorbij. Na 10 minuten komt de eerste in zicht maar deze blijft buiten werp bereik. Ook de tweede kan niet aangeworpen worden. De derde komt dichterbij, op de aangeboden vlieg reageert hij echter niet. We houden dit spelletje een uur vol waarbij in totaal 8 vissen in zicht komen. Drie kan ik aanwerpen waarvan 1 de vlieg even volgt. Abby concludeert dat de visserij niet goed is. En vraagt wat ik wil. Ik geeft aan nog wel een bone te willen vangen maar dat het ook tijd wordt voor Esther om een visje te vangen. We zullen via een flat koers zetten naar de Honey hole. Op de flat kan ik nog enkele bones foppen waarna het Eshter haar beurt is.


Ladies time


Ook mooie vissen voor Es

Aangekomen op de honey hole is het Esther haar beurt. Ik settle me op de bank met een colatje en Esther en Abby vissen samen op de boeg. Wederom zijn de bones snel gevonden en weet Esther haar vissen weer te vangen. Als ze er genoeg heeft mag ik er ook nog een paar foppen en dan is de dag wederom bijna ten einde. We zetten koers terug naar de steiger. Daar aangekomen nemen we afscheid van Abby en bedanken hem voor twee fantastische dagen.

Als we later samen in een restaurantje wat zitten te eten nemen we het avontuur nog even door. Wat hebben we heerlijk genoten. Ook Esther heeft het erg naar haar zin gehad en vond het vissen leuk. Kijk dat is iets waar we op kunnen voortborduren!
Morgen gaan we met een zeilboot een meerdaagse trip langs een aantal onbewoonde eilandjes maken. De hengels zullen vanaf nu waarschijnlijk in de koker blijven. Dit geeft niet. De buit is allang binnen. Wat was dit een fantastische ervaring.

Ik kan dit iedereen aanbevelen!!!!

Pieter-Bas Broeckx


Super bedankt voor je geweldige reis en vis verslag Pieter-Bas, ik wens jou en Esther nog veel vervolg trips als deze voor de toekomst!

Tot aan de waterkant!

TL Arjan