Esther & Pieter-Bas op Belize deel 3 Tweet

De volgende twee dagen verlopen heerlijk relaxed. S’ochtends bij het wakker worden kijk ik om de zoveel tijd even uit het raam om te kijken of ze er al zijn. Meestal komen ze rond half 7 de flat op. Als de gelokaliseerd zijn wordt snel de hengel gepakt en gaan we voor de ochtend bone… Iets waar ik elke dag eigenlijk wel in slaag. Niets is fijner om de dag met een bonefish te beginnen. Zou ik thuis denk ik ook wel aan kunnen wennen.

Elke dag beginnen met een bone, ik zou er aan kunnen wennen!

Als er tijd over is wordt er nog wel eens een ander steigertje gepakt maar meestal kruip ik weer terug bij mijn vrouw in bed.

De dagen worden verder heerlijk relaxed doorgebracht waarbij het vissen op een wat lager pitje staat. De buit is redelijk binnen en het beest is gestild…… voorlopig althans.
Hiernaast is er nog iets wat mij rustig houdt, en top vooruitzicht. Namelijk een driedaags verblijf op ambergis key. Een van de beste plaatsen van Belize voor het vliegvissen. Esther en ik hebben daar een gids gehuurd voor twee dagen. En niet zomaar een gids maar Abby Marin van GoFish Belize, een van de beste gidsen van Belize. Je herkent hem misschien van de korte documentaire currents of Belize. Zowieso een aanrader.

De avond voor vertrek besluiten Es en ik nog even de werpskills van Es te testen. Ondanks dat het donker is heb ik een piertje gevonden waar een krachtige lamp een mooi schijnsel vormt. Op de rand van dit schijnsel wordt regelmatig door kleine jacks gejaagd. Dit ligt op ongeveer 15 meter van de stijger. Een prima oefen afstand dus!
Hengel opgetuigd aan vrouwlief gegeven en rustig op een van de comfortabele stoelen gaan zitten. Na een ietwat houterig begin komt er toch steeds meer ritme in de worpen van Es en de vlieg komt steeds vaker op of net over de rand terecht. Het is een kwestie van tijd zeg ik nog tegen Es. Een fractie van een seconde later vliegt de hengel krom. Een boze vis begint aan de andere kant van de lijn verwoed te stompen. Zo rustig als ik kan probeer ik Es te coachen. Alles gaat goed en even later kan ik een kleine jack van rond de 30 cm uit het water pakken. Es haar eerste tropen vis. Trots als een pauw! Omdat de vis wat bloed worden er geen platen geschoten. Ik vind het wel jammer maar er wordt mij geboden de vis snel weer terug te zetten! Nou vooruit dan maar, maar dan moet je wel een nieuwe vangen!

Terwijl Es verwoed probeert een nieuwe jack te strikken laat ik mijn blik afdwalen over het schijnsel. Plots stopt mijn blik. Getrokken door iets dat beweegt…. Als ik even blijf kijken ontwaar ik langzaam maar zeker steeds meer vormen die langzaam voorbij glijden….. bones! En dat ik het donker. Een paar minuten observeer ik het gebeuren. Een kleine school met bonefish zwemt rustig heen en weer door het schijnsel. Soms verdwijnen ze even uit het zicht maar ze komen altijd weer terug. Interessant.
Als Es aangeeft nu wel even uitgegooid te zijn, ze doen het niet meer wordt verkondigd, grijp ik mijn kans. Moet je opletten zeg ik, en ik wijs naar de plek waar de bones regelmatig voorbij komen. Wat moet ik zien dan? Wacht maar en jawel hoor precies op dat moment glijden weer enkele schaduwen voorbij. Zie je ze!  Bones! Es ziet ze nu ook.
Ik besluit eens wat nieuws te proberen en knoop er een krabbetje aan. Werp het op de plek waar de bones meestal langs komen en laat hem naar de bodem zakken. En nu vraagt Es? Nu moeten we wachten. Het wachten duurt echter niet lang. Binnen een minuut komen er twee schaduwen aan. Als de schaduwen op een meter van de vermoedelijke plek van mijn krabbetje zijn geef ik een rukje. Direct schiet een van de vissen naar voren en voel ik een enorme ruk aan de lijn. Ik ben zo verbouwereerd van de snelheid dat ik veel te laat de haak probeer te zetten. Ik mis en de vis schiet geschrokken de duisternis in….. kak! Dat was er een. Ik breng de lijn weer op lengte en leg het krabbetje weer neer. Nu duurt het iets langer maar na enkele minuten zijn er weer schaduwen. Als ze dicht genoeg genaderd zijn herhaal ik het spelletje nog een keer. Ik geef een kort rukje. Er gebeurd precies hetzelfde, een van de vissen versneld. Nu ben ik wel op mijn hoede en de ruk wordt nu prompt beantwoord met een vloeiende hookset. De vis spuit de duisternis in maar ik weet dat er geen obstakels zijn…. Toch?
Gewoon druk houden en lijn winnen waar mogelijk. Dit werkt en even later komt een mooie bone terug het schijnsel in. Even later mag de vis op de foto, het krabbetje in de hoek van zijn bek. Fantastisch!


In het donker op een krabbetje, yeah!!

Hierna proberen we het spelletje nogmaals maar nu is de koek op. We besluiten het voor gezien te houden en een cocktail te gaan scoren.

Morgen gaan we naar Ambergis…. Spannend!